Robespierre ya da Terörün ‘İlahi Şiddeti’ – Slavoj Žižek

umut tarafından

Komünizmin Güncelliği

louis16-execution

1953’te, Çin Başbakanı Zhou Enlai, Kore Savaşını sona erdirmek amacıyla barış görüşmeleri yapmak üzere Cenova’dayken, kendisine Fransız Devrimi hakkında düşüncelerini soran bir Fransız gazeteciye şöyle karşılık verdi; ‘Bunu söylemek için hala çok erken.’ Bir biçimde haklıydı; 1990ların sonunda ‘halk demokrasileri’nin parçalanıp dağılmasıyla, Fransız Devriminin tarihi önemi için verilen mücadele yeniden alevlenmişti. Liberal revizyonistler, 1989’da Komünizmden feragat edilmesinin tam zamanında gerçekleştiği fikrini dayatmaya çalışmışlardı; bu, 1789’da başlayan bir devrin sonuna gelindiğine işaret ediyordu, ilk kez Jakobenlerle birlikte sahnede boy gösteren devletçi-devrimci modelin son başarısızlığına.
Başka hiçbir yer yoktur ki, ‘her tarih, şu anın tarihidir’ hükmü Fransız Devrimi vakasında görüldüğünden daha doğru olsun: bununla ilgili tarihyazınsal algı, politik çekişmelerin ayak oyunları ve gel-gitlerine daima yakından ayna tutmuştur. Tüm muhafazakâr türlerini teşhis eden işaret, kati bir ret içerir: Fransız Devrimi başlangıcından itibaren bir felaketti, tanrısız modern aklın ürünü; insanlığın habis işlerine Tanrının verdiği ceza olarak yorumlanması gerekir. Bu nedenle, izler elden geldiğince adamakıllı…

View original post 13.336 kelime daha

Reklamlar